Ik ben geen expert in het bieden van therapeutische ondersteuning in de klimaatcrisis. En ik heb wel 5 jaar ervaring in het werken met mensen rondom dit grootste vraagstuk van de tijd. Wat helpt ons richting geven terwijl we onszelf de emotionele diepte van de klimaat- en ecologische crisis toestaan? Hoe staan we de rouw toe over wat verloren gaat, terwijl we ook contact maken met onze levenskracht en capaciteit om bij te dragen? Deze paradox vraagt onze aanwezigheid.
In deze workshop voor therapeuten en mensen die met mensen werken beginnen we samen met het verkennen van klimaatstress en eco-emoties. Nu de ernst van de crisis tot veel mensen doordringt, worden wij niet alleen zelf uitgedaagd om ons hiertoe te verhouden, maar brengen cliënten ook hun zorgen mee de sessieruimte in.
We gaan het hebben over het vinden van veerkracht terwijl we het ondenkbare ruimte geven, over het belang van emotionele biodiversiteit, over het inzetten van ons bestaansrecht zowel op het persoonlijke als op het collectieve vlak, over hoe we hoop kunnen vinden terwijl we de complexiteit, onzekerheid en onrechtvaardigheid onder ogen komen en over wat de rol van therapie is binnen dit alles.
Thema’s die voorbij komen zijn onder andere klimaatrechtvaardigheid, leren leven met rouw, de waarde van woede en het belang van gemeenschap. Er zullen psychologische modellen worden gepresenteerd die ons helpen inzicht te krijgen in hoe het verloop van een proces eruit ziet. En er zal veel ruimte zijn om te delen, want niemand kan dit alleen.
Meer info volgt binnenkort.
Foto: Laura Vinck
Meer info volgt binnenkort.
Foto: Pedro Lima