“Emotions are often what lead people to act.” ~ Dr. Britt Wray

In sessies rondom de staat van de wereld, politiek en de klimaatcrisis focussen we op het vergroten van veerkracht zodat we niet vast komen te zitten in het doorvoelen van het brede scala aan emoties. Het is menselijk om angst, verdriet, boosheid, schuld, schaamte en wanhoop te voelen als we de realiteit onder ogen komen en we geconfronteerd worden met verlies, onvoorspelbaarheid en dreiging.

Het is ook menselijk om onszelf hiervoor te willen beschermen, pijn willen we vaak vermijden. We kunnen overspoeld of verdoofd raken als we te veel tegelijk voelen. Dan zijn we niet meer in staat om te handelen en dit helpt ons niet. Juist iets proberen bij te dragen, samen met anderen, geeft betekenis aan ons leven.

Als we onze weg willen vinden in de wildernis van deze tijd, dan hebben we te voelen wat er in ons leeft. We voelen omdat we liefhebben.

Wat belangrijk is, is dat we niet alleen aandacht hebben voor dat wat ons uitdaagt, maar dat we ook aandacht geven aan dat waar we dankbaar voor zijn, voor wat ons plezier brengt, voor schoonheid en voor dat wat ons leven verrijkt. Het is in het spanningsveld tussen pijn en angst aan de ene kant en dankbaarheid en liefde voor het leven aan de andere kant dat onze veerkracht groeit.

“Of all the dangers we face, from climate chaos to permanent war, none is so great as this deadening of our response.” ~ Joanna Macy

Foto: Javier Miranda